Psychoterapia kliniczna służy pracy z trudnościami psychicznymi w ramach konkretnego przygotowania, diagnozy i odpowiedzialności zawodowej. Regresja duchowa jest inną formą spotkania: może otwierać język symboli, pytań o sens i doświadczenia wewnętrznego, ale nie powinna udawać leczenia.
To rozróżnienie nie musi być sztywne ani wojenne. Osoba korzystająca z terapii może mieć także potrzebę rozmowy o duchowości, a osoba zainteresowana regresją może równolegle dbać o zdrowie psychiczne. Kluczowe jest, żeby nie przerzucać na sesję regresyjną odpowiedzialności za kryzys, diagnozę albo decyzje medyczne.
Przed konsultacją warto powiedzieć wprost, czy jesteś w terapii, przyjmujesz leki lub przechodzisz trudny okres. Nie po to, żeby być ocenianym, tylko po to, żeby uczciwie ustalić granice i wybrać formę pracy, która nie pogorszy sytuacji.